امید

می دانم آسان تر این است که در دام افسردگی باز بلغزم و به خاطر اینکه تا به حال هیچ جوابی دریافت نکرده ام  نتیجه بگیرم  که هیچ کاری برای من وجود ندارد. ولی این بار میخواهم راه دشوار تر را انتخاب کنم. راهی که برایم نا آشناست.راهی که تا به حال نرفته ام. راه امید! راه تلاش! تصمیم دارم نا امید نشوم و تا کار پیدا نکرده ام دست از جستجو بر ندارم.این بار نمیخواهم باز در دام افسردگی بلغزم که با تجربه و دانش من هیچ کاری اینجا وجود ندارد، این بار میخواهم بگویم: کار، کار خوب خودم جایی منتظر من است و فقط لازم است که دستم را دراز کنم. دانه امید را کاشته ام و سبز خواهد شد! سبز خواهد شد.می دانم شبیه این روان شناسی های در و دکونی شد، ولی امشب داشتم فکر میکردم، امیدوارم بودن برای من خیلی سخت تر از نا امید بودنه، من مدتهاست که نا امیدی پیشه کرده ام ، ولی این بار ترک عادت میکنم و به سوی امید دست دراز میکنم!

Advertisements

1 پاسخ به “امید

  1. امیدوارم واقعا بتونید امیدواری رو در خودتون به وجود بیارید البته به وجود اومده باید تقویتش کنید که کار مشکلیه
    در نا امیدی بسی امید است بعضی تلخی ها کمی شیرین است

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s