برای نیره عزیزم

کلید در در می چرخد. اول کیف سنگین و کتابها و ساز و فلوت را می گذاری داخل خانه،بعد خودت را می کشانی داخل و در را قفل می کنی. دستهایت پشت کمر تکیه داده به در به خانه سلام می کنی. به خانه می گویی: سلام، من آمده ام. صدایی نیست که سلامت را جواب دهد. کفشهایی که ساعتها به پا داشته ای را از پا در می آوری. آرام آرام آنهمه لباس و پوششی که باید به تن  داشته باشی را یکی یکی از تن به در می آوری. از شالی که به سر داری شروع می کنی. روی مبل توی هال رهایش میکنی در حالی که آرام آرام همان طور که به سمت اتاق خواب می روی،دکمه های مانتو را باز می کنی. به اتاق خواب که می رسی از دست لباسهای بیرون دیگر راحت شده ای. همانطور که پیغام گیر را روشن می کنی که پیامهای تلفنی ات را بشنوی، به سمت آشپزخانه می روی. زیر کتری را روشن می کنی.  اول چای!!!!!! حتی قبل از غذا. چای را می گذاری خوب دم بکشد، ولی همان طور داغ داغ در حالی که قند را زیر دندانهایت می جوی سر می کشی. نیلو نیست بگوید که : استاد گلوی شما آستر دارد. من هم نیستم که بگویم : استاد قند را که نمی جوند! دندانت خراب می شود. حالا توی حال روی مبل نشسته ای. یک لیوان چای داغ به دست داری و باز در دنیای خودت غرقی. اینجا را نمی دانم چه بنویسم. هرگز نداستم که آن لحظه های فرو رفته ساکتت به چه فکر می کنی.

حالا اگر حوصله داشته باشی کامیپوتر را روشن می کنی.باتمام عوامل جمهوری اسلامی باید بجنگی تا ای میل و فیس بوک ات را چک کنی. جواب نامه ها را بدهی یا سرچی توی اینترنت کنی.

حالا دیگر خانه زیادی ساکت است. زیادی! دست به تلفن می بری،شماره دوستی را می خواهی بگیری، ولی خیلی دیر است برای تماس گرفتن. دستت را از تلفن دور میکنی. آرام آرام برای خودت آواز می خوانی و جعبه سنتور را باز می کنی. چند دقیقه تمرین خانه را از آنهمه سکوت تهی می کند. دستت آرام آرام بر تارهای سنتور زخمه می زند و با هر زخمه ای کلامی زاده می شود.

هر روز تو را در خانه ات، در خانه گرم و مهربانت اینگونه تصور می کنم. می دانم که دریغ کلام آدم را به موجود دیگری تبدیل می کند. دلم می خواهد به تو بگویم و تو باور کنی که  هرگز تنها نیستی که چرا» دمی نیست که بی یاد تو بنشینم!» همیشه توی آن خانه گرم و نقلی ات با تو هستم.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s