مکس

  شاید تعداد کمی از ایرانیان فیلم بسیار قوی و خوش ساخت «مکس» را دیده باشند. مکس ساخته سامان مقدم و با بازی فوق العاده فرها آئیش تنها یک هفته شانس آن را داشت که روی صفحه سینماهای ایران باشد. بعد از یک هفته فیلم توقیف شد. ولی توی همان یک هفته به لطف توصیه دوست بسیار عزیزی این فیلم را رفتم و دیدم. یادم هست آن روز داغ  تابستانی را که من توی سالن سینما نشسته بودم و درحالی که  سایر بییندها -اغلب زوجهای جوان- آرام آرام با هم می   خندیدند، من نشسته روی تک صندلی ام ،روده بر شده بودم از خند ه و صدایم همه سینما را پر کرده بود..

فیلم طنز بسیار لطیف و به نظر من عمیقی دارد اگر فرصتش را دارید از دستش ندهید. دوست ندارم داستان فیلم را اینجا بگویم و لطف دیدنش را زایل کنم. ولی فقط می خواهم این نکته را بگویم که  گرچه فیلم تضادهای جامعه ایران، جاه طلبی ها، حسابگریها، مصالحه ها و معامله های سیاسی و قدرتی پشت رفتار مقامات و مدیران را نشان می دهد ولی این مساله را به چنان طنز ظریف و انسانی آمیخته و آن روحیه کودک را چنان خوب نشان داده که ما با همه افراد احساس همدلی میکنیم. ما حال آن فرد نیروی فشار که نگران ریزش مویش است را می فهمیم. حال آن خانم مدیر موفق اصلاح طلب هم که نگران ارتقای مقامش است ولی در این میانه دلش نیز کمی بازیگوشی کرده را هم می فهمیم.روحیه وزیر و وکیل و … همه جوری قابل فهم توصیف شده . همه در این فیلم کمی کودک هستند، صداقت و سادگی کودکانه ای دارند که آدم می تواند همه را ببخشد و دوست داشته باشد.

گاهی حس میکنم اگر روزی قرار باشد ،گروه های مختلف ایرانی دوباره توی ایران دوباره دور هم جمع شوند فقط این روحیه  طنزمان است که می تواند کمک . کند همدیگر را ببخشیم و کودکانه باز از کنار هم بودن لذت ببریم.

بعید می دانم هیچ بحث سیاسی یا فلسفی هرگز بتواند این همه چالش را از بین ببرد ولی شاید بشود به همه اینها خندید و به قول انگلیسی ها

move on!

Advertisements

2 پاسخ به “مکس

  1. هليا گاهي وقتها كه توي گودر مي چرخم به آدمهاي بسيار عجيب و غريبي برمي خورم كه اصلا باورم نمي شه چنين آدمي در ايران وجود داشته باشه … مخ اينكه از وجود چنين آدمهايي بي خبر باشم ها نه، مساله مواجهه با چنين آدمهايي است … اين جور آدمها مثلا بسيجي هاي دو آتشه كه مي گن توي ماه رمضان اگر يه سرباز آمريكايي يا اسرائيلي را بكشي ثواب فلان و بهمان مي بري … يا آدمهايي كه ميان توي گودرشان تجربيات خيلي شخصي از زندگي آشفته جنسي خودشان را مي نويسند تجربيات عجيبا و غريبا … آره اين وقتها اينقدر شوكه مي شم از اين تنوع آدم كه توي اين كشوره … و بعد فكر مي كنم هر اتفاقي هم كه بيفته شايد دلاي اين آدمها هرگز به هم نزديك نشه … شايد مهم هم نباشه كه نزديك بشه يا نشه اما همش فكرم به اينه كه چه كليت فراگير و قوي اي بايد به وجود بياد كه در ايران فردا اين آدمها را نه به عنوان خصم هم كه به عنوان هم وطن و هم شهري هم كنار هم قرار بده در صلح و صفا

    • به نظر من متاسفانه این حکومت موفق شده بازی نفرت را توی مملکت گسترش بده ولی واقعا اندیشه این روحیه طنز ایرانی ها قدمت هزار ساله داره و به نظرم همین روحیه طنز و این نیز بگذرد بود که ما را پس از حمله عرب و مغول باز سر پا نگه داشت. یک بار یه مصاحبه
      گوش می کردم از یه پسر طنز نویس افغانی که همه را به باد طنز می گرفت. خیلی حس خوبی بود. حس اینکه بابا علی رغم بدبختی ها بیایید بخندیم. این امید منه لااقل. فیلم را ببین اگر می توانی خیلی خوبه.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s